Gedicht: zo dichtbij...

Gegevens

Gemaakt op donderdag 02 februari 2012 12:51

Zo dichtbij…
ik hoef U niet te roepen
en U niet te zoeken,
U bent altijd bij mij.
In mijn hart, in mijn leven,
in mijn denken, in mijn tijd,
in mijn handelen, in mijn spreken,
ja… zelfs ook in mijn strijd.
Tòch zijn er die momenten van:
"Heer waar bent U toch,
ik dacht dat 'k U gevonden had,
toen ik zo naar U zocht?"

 

Maar dan... als ik in Uw rust kom
en Uw stilte binnenlaat…
dàn pas bemerk ik
dat met U praten is nèt…
alsof U naast mij staat.
U neemt plaats aan mijn tafel
en eet wat ik eet,
U bent een levende vriend
die tijd voor mij heeft.

Een God van dichtbij…
die met Zijn onuitsprekelijke rust
mijn tranen wegveegt…
en mijn ogen zachtjes kust.
Die mij vasthoudt met Zijn liefde,
nooit verwijtend tot mij spreekt
en mij blij maakt, mij laat lachen,
laat genieten wat Hij geeft!
Zò brengt U lente het hele jaar,
voor mij bent U… onmisbaar!


Hanny Laurita